Articles

Frankisme

Posted on

in tegenstelling tot het traditionele jodendom, dat voorziet in een reeks gedetailleerde richtlijnen genaamd “halakha” die nauwgezet worden gevolgd door oplettende Joden en die vele aspecten van het leven regelen, beweerde Frank dat “alle wetten en leringen zullen vallen” en – na antinomianisme – beweerde dat de belangrijkste verplichting van ieder persoon het overschrijden van elke grens was.Het Frankisme wordt geassocieerd met de Sabbatiërs van Turkije, een religieuze beweging die de 17e-eeuwse Joodse rabbi Sabbatai Zevi identificeerde als de Messias. Net als het Frankisme geloofden de vroegere vormen van Sabbatanisme dat antinomianisme in sommige gevallen de juiste weg was. Zevi zelf zou acties uitvoeren die traditionele Joodse taboes schenden, zoals het eten van voedsel dat verboden was door kashrut (Joodse dieetwetten) en het vieren van voorgeschreven fast days als feestdagen. Vooral na de dood van Zevi ontstonden een aantal takken van het Sabbatisme, die het onderling oneens waren over welke aspecten van het traditionele Jodendom bewaard moesten worden en welke werden afgedankt. De radicalere takken houden zich zelfs bezig met seksueel voorspel. In het Frankisme kwamen orgieën prominent voor in rituelen.Verschillende autoriteiten over het Sabbatisme, waaronder Heinrich Graetz en Aleksander Kraushar, waren sceptisch over het bestaan van zoiets als een onderscheidende “Frankistische” doctrine. Volgens Gershom Scholem, een andere autoriteit op het gebied van Sabbatisme, had Kraushar Frank ‘ s uitspraken omschreven als “grotesk, komisch en onbegrijpelijk”. In zijn klassieke essay “Redemption Through Sin” betoogde Scholem een andere positie en zag het Frankisme als een latere en radicalere uitwas van het Sabbatisme. In tegenstelling hiermee stelt Jay Michaelson dat het Frankisme “een originele theologie was die innovatief, zij het sinister was” en in veel opzichten een afwijking was van de eerdere formuleringen van het Sabbatisme. In de traditionele sabbatische doctrine beweerden Zevi – en vaak zijn volgelingen – in staat te zijn de vonken van heiligheid te bevrijden die verborgen waren in wat kwaad leek te zijn. Volgens Michaelson beweerde Frank ‘ s theologie dat de poging om de vonken van heiligheid te bevrijden het probleem was, niet de oplossing. Frank beweerde eerder dat de” vermenging ” tussen heilig en onheilig deugdzaam was. Netanel Lederberg beweert dat Frank een gnostische filosofie had waarin er een “ware God” was wiens bestaan werd verborgen door een”valse God”. Deze ‘ware God’ kon naar verluidt alleen worden geopenbaard door een totale vernietiging van de sociale en religieuze structuren die door de ‘valse God’ werden gecreëerd, wat leidde tot een grondig antinomianisme. Voor Frank is juist het onderscheid tussen goed en kwaad een product van een wereld geregeerd door de “valse God”. Lederberg vergelijkt Frank ‘ s positie met die van Friedrich Nietzsche.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.